::iambung:: ปล่อยไปตามใจฝัน

edit @ 9 Aug 2011 17:53:32 by iambung

!hola! 

 

สวัสดีๆ เพื่อนๆพี่ น้องๆ ทุกท่านครับ

วันนี้กระผม iambung จะมาสอนท่านๆ พูดภาษาเสปน แบบเบื้องต้นสุดๆกันครับ

เริ่มต้นจากการทักทายก่อนนะครั

 

!hola! = โอล่าาา

แปลว่า สวัสดี   สามารถใช้ได้ทั่วๆไปครับ

 

ต่อไป เราก็ต้องถามว่า สบายดีไหม เป็นธรรมเนียมครับ

 

?Como esta? = โคโม เอสต่ะ

แปลว่า สบายดีไหม (แบบเป็นทางการครับ)

 

า้วนกับเพื่อนๆ หรือกับคนที่รู้จักกันดีแล้ว

เราจะใช้ว่า ?Como estas? (โคโม เอสตาส)

ซึ่งมีความหมายเหมือนกับ ข้างบนทุกประการครับ

เพียงแต่เป็นแบบ informal ครับ

ส่วนถ้าเพื่อนสนืท จริงๆ จะนิยมใช้ ?Que tal? คล้ายๆกับคำว่า

What's up ในถาษาอังกฤษครับผม

 

ทีนี้ ถ้ามีคนถามเรามา เราก็ต้องตอบกลับใช่ไหมครับ

โอเค เรามาเริ่มกันเลยครับ

 

ถ้าเราสบายดี= bien [เบี่ยน] 

ถ้าเราสบายดีมากๆๆ = muy bien [ม๋วยเบี่ยน]

ถ้าเรารู้สึกเฉยๆ=regular [เร็คฮูล่า]

ถ้่าเรารู้สึกแย่=mal [เหม่า]

รุ้สึกแย่มากๆ = muy mal [ม๋วย เหม่า]

 

แต่อย่าลืมนะครับ ถ้่ามีคนถามเรามาแล้ว

เราควรจะถามเค้าตอบด้วย ใช้คำว่า

?y tu? [อิ ตู๊] แปลว่า แล้วคุณละ

แต่ถ้าจะให้สุภาพมากๆ ?y usted? [อิ อุดเสตส] ความหมายเหมือนกัน แต่เป็นทางการครับ

 

ก่อนจะจากกันไป มาทบทวนคำศัพท์ ก่อนดีกว่าครับ

?Como esta?  = How are you [formal] = สบายดีไหม (เป็นทางการ)

?Como estas?= How are you [informal] = สบายดีไหม (ไม่เป็นทางการ) 

!hola! = Hello = สวัสดี

bien = good = ดี

muy = very = มากๆ

mal = bad = แย่

regular= so-so =เฉยๆ

tu= you = คุณ

?y tu? = and you? = แล้วคุณหละ

?y usted? = and you? [[formal] = แล้วคุณละ (เป็นทางการ)

usted = you = คุณ (เป็นทางการ)

 

 

 

ปล. สัญญลักษณ์ ? และ ! เมื่ออยู่หน้าคำนั้นๆ หรือประโยคนั้นๆ ต้องทำให้เป็นตัวคว่ำ นะครับ

แต่คอมพ์ผมมันทำไม่ได้ เลยขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

 

 

มีความสุขกับการเรียนรู้ตลอดชีวิตนะครับ 

edit @ 29 Nov 2009 00:25:08 by iambung

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า ขออภัยเล็กน้อย
กับความไม่สะดวกต่างๆนานาในบล็อก
แล้วก็เรื่องราวไร้สาระที่ใส่ลงไป
แต่ก็อย่างที่บอก ไอเรื่องราวบ้าๆบอของเราที่ใส่ลงไป
ในบล็อกนั้น ไม่ได้มีเจตนาอะไร นอกจากว่า
ไ่ม่อยากให้บล็อก เงียบเหงา และกลายเป็นป่าช้า
ตอนนี้ อะไรที่พอทำให่บล็อกของเราสองคน ไม่เป็นป่าช้าได้
ก็ทำๆไปก่อน
แกอาจจะคิดว่า ถ้าไม่มีเรื่องก็ไม่ต้องอัพสิวะ
แต่ถ้าเป็นเรานะ  เราก็อยากอ่านอะ
ไม่ว่าเรื่องราวมันจะไร้สาระ ออกทะเลไปสักขนาดไหนก็เหอะ

ขอโทษละกัน ถ้าทำให้ไม่พอใจ

วันนี้เรามีเรื่องจะเล่าจริงๆ  เป็นเรื่องราวที่ลึกซึ้งพอสมควร
กับสังคม อเมริกัน โดยเฉพาะเป็นเรื่องของ วัยรุ่นชาวอเมริกัน
ขณะที่เขียนบทความฟักๆ อยู่นี้
เราก็นั่งรถไฟเพื่อกลับบ้านอยู่ด้วย
เลยใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์เลยละกัน

สืบเนื่องจากว่า คุณโฮสบราเทอร์ Dominick
เค้าชวนเรามาดูประมาณว่า talent show ของที่มหาลัยเค้า
มหาลัยชื่อว่า Temple ค่อนข้างไฮโซ ไฉไล และก็น่าเรียนเอามากๆ

แต่เราว่า เรื่องของเรื่อง มันเหมือนกับว่าเค้าอยากให้เรามาเที่ยวกับเค้ามากกว่า
เพราะว่าไอ talent show นั้น แทบไม่มีอะไรเลย
เน้นตลกแบบทะลึ่งๆเท่านั้น ซึ่งถามว่าขำไหม
มันก็ขำแบบตลกคาเฟ่อะ
ไม่มีนัยให้ลึกซึ้งอะไร

จุดสำคัญของเรื่องมันอยู่ที่ว่า
เค้าชวนเรางานปาร์ตี ของเด็กวัยรุ่นอเมริกัน(รึเปล่า?)
เดี๋ยวจะมีเฉลยว่า ทำไมต้องมีคำว่ารึเปล่า

จริงๆเค้่าก็บอกเราตั้งแต่แรกแล้วว่า
Party นี้มีแอลกอฮอร์นะ มีบุหรี่นะ
ค่อนข้างมั่วนะ
แต่ด้วยความเจือก เอ้ย ความสงสัย
เราเลยบอกว่า ไม่เป็นไร เราอยากไปลองเอง

ก็นั่ง subway ไปเรื่อยๆๆ ล่องลอยยามราตรีในฟิลาเดเฟีย
โดยนิสัยส่วนตัวแล้ว เราก็เป็นคนชอบกลางคืนนะ
มันเย็นๆสบายๆ ไม่มีอะไรให้รู้สึกว่าต้องรีบร้อน

เมื่อสุดสถานีแล้ว ก็ต้องเดินต่อประมาณ ไมล์ครึ่ง
ซึ่งเรื่องเดินก็ไม่ใช่ปัญหาของเราเท่าไร เพราะว่าของถนัดอยู่แล้ว
ระหว่างทางที่เดินไป บอกได้คำเดียวว่า ถ้าไม่คนเดียวเราไม่กล้าเดินจริงๆ
เพราะนอกจากพี่มืดจะเต็มโลกา ท้องถนนแล้ว
ยังมีพวกรถ suv เปิดเพลงเสียงโคตรดัง แบบสถาณที่มันส่อให้ทำเลวได้เต็มที่อะ
พอถึงบ้านที่มีจัดงานปาร์ตี้ คือจริงๆแล้วมันคือคล้ายๆบ้านตึกแถว
แต่สิ่งที่น่าตกใจคือ บ้านสองหลังที่ติดกัน จัดงานปาร์ตี้เหมือนกัน
น่ากลัวมากๆๆๆ

พอเปิดประตูเข้าไป กลิ่นแรกที่ได้รับรู้เลยก็คือ
บุหรี่ คือแบบลอยมาแต่ไกล แสนไกล
ในใจก็คิดว่าเหม็นชิบ แต่ก็เอาเถอะ เจือกอยากมาลองก็ต้องอย่าบ่นมาก
พอเข้าไปแล้ว ทุกคนถือเบีียร์คนละขวด(ใหญ่)
อารมณ์เหมือนเป้ปซี่ลิตร  ไอเราก็ไม่มีอะไรในมือ
บุหรี่ก็ไม่มี อะไรก็ไม่มี
เลยต้องไปหาแก้วเล็กมา แล้วก็แบ่งเบียร์มา
จริงๆแล้วเราแบ่งเบี่ยร์มาแค่ หนึ่งส่วนสี่ของแก้วเองนะ
แต่เรากินแล้วอยากอ้วกมากๆๆ ทั้งขม ทั้งเหม็น
ไม่มีแม่งกินกันเข้าไปได้อย่างไร
เรากินไม่หมดแก้วหรอก ไปเข้าห้องน้ำแล้วเททิ้งหมด
ขนาดกินไปนิดเดียว  ยังทั้งมึน และเมาเล็กๆ
รู้อย่างเดียวมันตัวมันร้อนผ่าวๆ

หลังจากนั้นก็โคตรน่าเบื่อ
ข้ามไปจอยกับบ้านอีกหลังนึง
เราเข้าไปแล้วตกใจเลย
เพราะเห็นเด็กผู้หญิง น่าจะเป็นคนจีน
เต้นแบบไม่มีหยุดยั้งอยู่บนฟลอร์
เราก็นะ....
จากนั้นก็ขึ้นไปข้างบน 
อันนี้น่ากลัวมากๆ กลุ่มผู้ชายเอเชียน
นั่งพี้ห่าไรไม่รู้ คล้ายๆในยาสูบ แต่กลิ่นมันไม่ใช่

ที่เราบอกไว้ว่า เราไม่แน่ใจว่า
นี่เป็นปาร์ตี้ ของเด็กอเมริกันรึเปล่า
ก็เพราะเราเห็นคนเอเชียเต็มไปหมดเลย
เราว่าพวกนี้ เหมือนกับพวกลูกคนมีกะตัง
แล้วพ่อแม่ ก็ส่งมาเรียน
เพราะของใช้แต่ละอย่าง มันไม่ธรรมดาทั้งนั้น
สงสารพ่อแม่เหมือนกัน ส่งลูกมาเรียน เจือกมาพี้ยา

จริงๆเรื่องราวมันก็มีต่อเรื่อยๆ
แต่แกคงจะจินตนาการได้
ไอพวกเรื่องชั่วช้าแบบนี้
มันก็มีไม่กี่ theme หรอก

แต่ประเด็นจริงๆ ที่เราอยากนำเสนอก็คือว่า
แต่ละชาติ มันก็มีึมุมมองของตัวเองต่างกัน
เด็กเมกา เวลาว่างมันไปทำงานก็จริง
แต่พอมันได้เงินมา มันก็เอามาเที่ยวบ้าง เสพเมถุนบ้าง
แต่ข้อดีก็คือ มันเอาเงินมันเองมาละลาย
เพราะงั้น พ่อแม่เลยไม่รู้สึกเดือดร้อน
แถมยังไม่ห้ามด้วย

ส่วนเด็กไทย ก็ตั้งใจเรียนเกินไป
เวลาว่างไม่ค่อยมี แต่ไอพวกมีเวลาว่างมากๆ(เช่นเรา อิอิ)
ก็ไปเที่ยว เสพยา shopping
เงินที่ได้มา มันก็จากพ่อแม่ทั้งนั้น (เหมือนด่าตัวเอง 55)

เพราะงั้น ไม่มีใครดีกว่า ใคร
มีแต่ใครดีกว่าใครเรื่องอะไร
แล้วแย่กว่าใครเรื่องอะไร



iambung

Thanks for visiting 

the Blog is under construction 

we'll be back in shortly

 

 

 

iambung 

And my journey begun!!

All bags were packed

 

To be an AFS exchange student!! 

 

 

 

 Waiting for departure time

this day is the most happy and saddest day

some parents be their child freinds

some cries and some smiles

i cannot remember my dad and mom faces

i dont really know they feeling at that time

but about me i dont feel much good

i almost cry all the time

i tried not to looking to my mom eyes

i dont want to let us both cries

we've lived together for a long time

 almost sixteen years of joyful and happiness 

 

 

 

Reached Japan!!! 

ชีวิตนั่นเล่าคืออะไร หากไม่ใช่การอ่านเขียน หรืออาจเป็นความพากเพียร

ชีวิตนั้นคืออะไร

เฝ้าแต่ตามค้นหา บุกบั้นเข้ามา จากลาแสนไกล

ชีวิตนั้นคืออะไร หากไม่ใช่การฟันฝ่า  หากการจากลา คือความเข้าใจ

  ชีวิตนั้นคืออะไร หากระยะทางแสนไกลคือคำตอบ แล้วฉันจะมอบความศรัทธาไว้ที่ใด 

ชีวิตนั้นคืออะไร หากพยายามหนีไปไกลแสนไกล แล้วเล่าใด

ยังพรากหา สิ่งที่เรียกว่า "ที่เดิม"

ชีวิตนั้นคืออะไร หากไม่ใช่การปรับตัว หรืออาจเป็นความเข้าใจ

 ชีวิตนั้นคืออะไร ใยเล่าใดคนเราต่างค้นหา เอื่้ิอมไขว่คว้า เพื่อพึงใจ

  ชีวิตนั้นคืออะไร ไกลแสนไกลไร้คำตอบ ไม่อาจมอบความไว้ใจ 

ชีวิตนั้นคืออะไร จากลาไปไร้จุดหมาย สุดท้ายคงกลับ

วนลับมาหา สิ่งที่เรียกว่า "ที่เดิม" 

edit @ 6 Sep 2009 04:29:22 by iambung

 ::แปล::You Dont Know Me -

Jan Arden (Ost. My Best Friend's Wedding)

 

You give your hand to me And then you say hello
คุณยื่นมือมาจับมือฉัน แล้วทักทายฉัน
And I can hardly speak My heart is beating so
มันยากที่จะพูดเหลือเกิน และหัวใจฉันก็เต้นแรงเสียด้วย
And anyone can tell You think you know me well
ใครๆก็บอกคุณได้ ว่าคุณนั้นรู็จักฉันดี
But you don't know me
แต่คุณไม่รู้จักฉันเลย

No you don't know the one Who dreams of you at night
ไม่ คุณไม่รู้จักใครสักคหนึ่งที่ฝันถึงคุณในยามราตรี
And longs to kiss your lips Longs to hold you tight
และเวลาอันแสนยาวนานที่จะได้จูบคุณ  นานเหลือเกินที่จะได้กอดคุณไว้อย่างแนบแน่น
Oh I am just a friend That's all I've ever been
โอ้ว ฉันก็เป็นแค่เพื่อนคนหนึ่ง และฉันก็เ)นอย่างนั้นมาตลอด
Cause you don't know me
เพราะว่าคุณไม่รู้จักฉันเลย

I never knew the art of making love
ฉันไม่รู้จักศิลปะของการมีรัก (อาจหมายถึงการมีเซ็กส์)
No my heart aches with love for you
หัวใจของฉันไม่เคยเจ็บเพราะรักคุณ
Afraid and shy I let my chance go by
กังวลและเขินอาย ที่จะให้โอกาสมันดำเนินไป
The chance that you might love me too
โอกาสที่คุณอาจจะรักฉันบ้าง
You give your hand to me And then you say goodbye
คุณยื่นมือมาจับฉัน และกล่าวคำอำลา
I watch you walk away beside the lucky guy
ฉันมองคุณเดินจากไป เคียข้างกับผู้โชคดีคนนั้น
Oh you will never know The one who loves you so
โอ้ว คุณคงจะไม่มีวันได้รู้ ว่ามีใครสักคนรักคุณอยู่
Well you don't know me
แน่ละ คุณไม่รู้จักฉันหรอก

You give your hand to me And then you say goodbye
คุณยื่นมือมาจับฉัน และกล่าวคำอำลา
I watch you walk away beside the lucky guy
ฉันมองคุณเดินจากไป เคียข้างกับผู้โชคดีคนนั้น
Oh you will never know The one who loves you so
โอ้ว คุณคงจะไม่มีวันได้รู้ ว่ามีใครสักคนรักคุณอยู่
Cause you don't know me
เพราะคุณไม่รู้จักฉัน
Oh no you don't know me
โอ้ว คุณไม่รู้จักฉัน
OOhh...you don't know me
คุณไม่รู้จักฉันเลย

 

ปล.ใครเอาไปเผยแพร่ต่อ ช่วยอ้าง credit ให้นิดนึงนะครับ ขอบคุณมากครับ

อยากรู้มั๊ย ชาติที่แล้วคุณ "ตาย" เพราะอะไร...

** คุณเกิดวันที่เท่าไหร่?

1.โดนเพื่อนข้างบ้าน
2.โดนคนบ้า
3.ยายแก่
4.โดนขอทาน
5.โดนหมาบ้า
6.โดนอาแปะ
7.โดนพี่ชาย
8.โดนน้องชาย
9.โดนพี่สาว
10.โดนน้องสาว
11.โดนคนโรคจิต
12.โดนอาม่า
13.โดนเด็กเสิร์ฟ
14.โดนภรรยา
15.โดนคนต่างชาติ
16.โดนเด็กวัด
17.โดนเอเลี่ยน
18.โดนมนุษย์ต่างดาว
19.โดนคนต่างด้าว
20.โดนคนขายยาบ้า
21.โดนแม่บ้าน
22.โดนพ่อบ้าน
23.โดนนักธุรกิจ
24.โดนกระเป๋ารถเมล์
25.โดนคนขับแท๊กซี่
26.โดนคนในบอร์ดประมูล
27.โดนเกย์
28.โดนคนทำอาหาร
29.โดนเด็กทารก
30.โดนคนขายไก่
31.โดนนักกายกรรม

** คุณเกิดเดือนที่เท่าไหร่?

ตัวอย่าง มกราคม 1 กุมภาพันธ์ 2 มีนาคม 3

1.ยิงหัวตาย
2.รุมโทรมตาย
3.วางกล้วยไว้ลื่นหกล้มหัวทิ่มตาย
4.จิ้มตูดตาย
5.ดินสอจิ้มตาตาย
6.ขับรถทับตาย
7.พาวเวอร์สแลมตาย
8.ใช้หมัดปืนกลยางยืดยิงตาย
9.สะกัดขาหัวทิ่มตาย
10.ผลักตกบันไดตาย
11.วางยาในมายมิ้นท์ให้กินตาย
12.กระทืบตาย

** เกิดวันอะไร?

จันทร์ : เพราะไปแย่งอมยิ้มเขา
อังคาร : เพราะไปล้อเขาเรื่องหน้าตา
พุธ : เพราะมองหน้ากวน teen ใส่เขา
พฤหัส : เพราะเดินเหยียบเท้าเขา
ศุกร์ : เพราะไปทำหน้าหื่นใส่เขา
เสาร์ : เพราะไปชนเขาจนล๊อตเตอรี่รางวัลที่ 1 ตกท่อ
อาทิตย์ : เพราะตบหัวเขา

แล้วเอาคำตอบทั้ง 3 ข้อ ของคุณมาเรียงต่อกันดูนะ 

ขอบคุณเว็บ Palungjit.com (ที่มา)

ของผมได้อันนี้งะ

 

โดนคนขายยาบ้า รุมโทรมตาย เพราะไปชนเขาจนล๊อตเตอรี่รางวัลที่ 1 ตกท่อ